Chciałabym wykrzyczeć wszystkim „chorym”...

„Kasia była pełną ruchu, galopującą kobietą biznesu. Kiedy założona przez nią agencja modelek odnosiła spektakularne sukcesy gwałtownie zachorowała. Bestia, która próbuje ją pokonać to SLA (stwardnienie boczne zanikowe). Jest to choroba nieuleczalna, spędzająca sen z powiek neurologom na całym świecie. Dziś Kasia jest zamknięta w więzieniu, jakim w wyniku postępu choroby stało się jej ciało: ma całkowity niedowład rąk i nóg, nie mówi i… uważa, że nie ma rzeczy niemożliwych!!!

Ta sama Kasia, która nie może poruszać rękami niedawno napisała książkę (dzięki specjalnemu programowi, poruszając tylko lekko głową).
Autorka opisała w niej swoje życie. Opowiada o tym, jak los podzielił je na dwie bardzo nierówne części. Pierwszą: podziwianej i niezależnej kobiety sukcesu, duszy towarzystwa, nie znoszącej rutyny, nieustannie zmieniającej miejsce w przestrzeni i wśród ludzi. I drugą: kiedy nagle wszystko się zatrzymało, a ona została całkowicie skazana na łaskę i niełaskę osób dokoła.
Sama Kasia tak pisze w swojej książce: „ Chciałabym wykrzyczeć wszystkim „chorym”, żeby nigdy się nie poddawali, nie pozwalali się poniżać i nie dawali sobie wmówić, że już niewiele można zrobić, że nie wypada niczego od życia oczekiwać, że jest się osobą gorszą, niewartą miłości i uwagi. Nie pozwalajmy na odbieranie nam godności istoty żywej, czującej i myślącej. Wszystkim „zdrowym” chciałabym przypomnieć, żeby doceniali i byli prawdziwie wdzięczni za każdy krok, gest, oddech, bo jutro może wyglądać zupełnie inaczej. Życie jest cudem zawsze. Jeżeli przestanę myśleć, że mam prawo po prostu żyć i cieszyć się życiem, jeżeli pozwolę zamknąć się w domu, przykuć do wózka- symbolu mojej niemocy, już nigdy nie zobaczę słońca i rozgwieżdżonego nocą nieba. A ja chcę jeszcze poczuć zapach egzotycznego morza, wiatr od Himalajów, smak innego jedzenia.
Jeśli nadal mam życie, chcę żyć!”
Książka zmusza do refleksji, do zatrzymania się podczas jej lektury na kilka wieczorów i zastanowienia nad tym, co jest w życiu ważne, a co zupełnie błahe i nieistotne. „Ołówek” porusza do głębi, zmusza do wykonania rachunku sumienia, uświadamia, że codziennie spotyka nas coś niezwykłego, lecz najczęściej nie potrafimy tego dostrzec. I nareszcie: daje czytelnikowi niezwykłą siłę i wiarę we własne możliwości, bo przecież kiedy czegoś bardzo chcemy nie ma rzeczy niemożliwych!”


„Autorka książki „Ołówek”, chora na SLA (stwardnienie zanikowe boczne) Katarzyna Rosicka-Jaczyńska zabiera czytelnika w niezwykłą podróż- do miejsc i sytuacji, które składają się w całość, jaką jest jej szalone życie. W porządku chronologicznym czytamy o obecnych wydarzeniach: braku samodzielności, całkowitym uzależnieniu od innych, przerażającej bezsilności i bezradności. Aktualne życiejest przeplatane chaotycznymi wspomnieniami z przeszłości: ciągły pośpiech, praca, imprezy, pokazy mody, alkohol, papierosy, znane osoby ze świata artystycznego i biznesu… „Ołówek” jest swoistą próbą rozrachunku z przeszłością, wyłania się z niego obraz kobiety niebanalnej- jej porażająca wiara i siła, obok której nie sposób przejść obojętnie.”

KSIĄŻKA DO NABYCIA W SALONACH EMPIK I INNYCH KSIĘGARNIACH.