Odpowiedzialność małżonków za zobowiązania zaciągnięte przez jednego z nich.

W obecnie obowiązującym stanie prawnym, małżonek odpowiada za długi zaciągnięte przez drugiego małżonka, jedynie w sytuacji wyrażenia zgody na zaciągnięcie tego zobowiązania.
W braku takiej zgody wierzyciel małżonka, który zaciągną zobowiązania może żądać zaspokojenia swojej wierzytelności jedynie z majątku osobistego małżonka zaciągającego zobowiązania, jego wynagrodzenia lub dochodów z innej działalności zarobkowej, jak i z praw mu przysługujących a wymienionych w art. 33 pkt. 9 kro, tj. np. praw autorskich.

Oznacza to, iż wierzyciel nie może żądać zaspokojenia zobowiązania z majątku wspólnego małżonków, ani żądać nadania klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika.

Jeżeli wierzytelność powstałaby w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa przez jednego z małżonków, to wierzyciel może zadąć zaspokojenia swoich roszczeń również z majątku tego przedsiębiorstwa.
Jednocześnie należy pamiętać, iż zgoda małżonka na zaciągnięcie zobowiązania musi być wyraźna. Nie wolno w tych sprawach stosować domniemania faktycznego. Nie wystarczy aby np. małżonka na podstawie pełnomocnictwa zaciągnęła zobowiązanie na rzecz męża. Nie można w takim przypadku opierać się na domniemaniu, iż małżonka wyraziła zgodę na zaciągnięcie zobowiązania z tej przyczyny, iż została ustanowiona pełnomocniczką do jego zaciągnięcia na rzecz męża. Takie stanowisko wyraził w uchwale z dnia 18 marca 2011 roku Sąd Najwyższy (III CZP 117/10).

Opisywany tu stan prawny obowiązuje od dnia 20 stycznia 2005 roku, tj. od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej kodeks rodzinny i opiekuńczy z dnia 17 czerwca 2004 roku.

Kamila Osica - Prawniczka
Kancelaria Prawna Raguza
www.kancelariaosica.pl